Tocząca się w latach 1914-1918 wojna mocarstw europejskich rozstrzygała się w Europie, choć ogarnęła swym zasięgiem również część ich posiadłości kolonialnych w Afryce i Azji. Zdobycie niemieckich koloni stało się od początku wojny podstawowym celem Wielkiej Brytanii traktującej Niemcy jako najgrożniejszego rywala.
Niezwykła prężność ekonomiczna pozwoliła Niemcom na stworzenie potężnej marynarki wojennej, która zdołała pod względem nowoczesności wyprzedzić Royal Navy, również gospodarka i przemysł II Rzeszy rozwijał się dynamicznie co połączone z wyścigiem zbrojeń oraz ekspansją zamorską stanowiło zagrożenie dla Wielkiej Brytanii. W tej sytuacji szalę na korzyść W.B mogło przeważyć jedynie największe na świecie imperium kolonialne, które było niewyczerpanym żródłem surowców.
Jednak Niemcy pragnąc również stać się potęgą w dziedzinie koloni, w krótkim czasie stworzyli mniejsze, ale szybko rozwijające się kolonie w Afryce i Azji. Chcąc podporządkować sobie całą Afrykę na południe od Sahary oraz przekształcić Turcję w faktyczny protektorat i zbudować linię kolejową Berlin-Bagdad. W 1914 roku Brytyjczycy czuli się słabsi od Niemców i zmuszani do niechcianych kompromisów w polityce wobec II Rzeszy.
Wybuch I WŚ pokrzyżował śmiałe niemieckie plany, ponieważ blokada Royal Navy odcieła niemieckie kolonie od metropolii, a więc od dostaw i pomocy militarnej, bez której niewielkie i źle uzbrojone oddziały kolonialne - czyli Schutztruppe, nie były w stanie dłużej stawiać oporu. Wielka Brytania, w pełni wykorzystując swoją przewagę na morzu i w możliwości transportu sprzętu i ludzi do koloni, wprowadziła blokadę morską samych kolonii i rozpoczęła akcje zbrojne, angażując w nie niewielkie siły z metropolii, swoje nieduże afrykańskie wojska kolonialne, armię kolonialną z Indii, a także siły zbrojne dominów. Sojusznikami WB w działaniach w koloniach były: Francja, Belgia, Japonia i Portugalia.
Dzięki tym siłom Brytyjczycy szybko zaczęli osiągać sukcesy na teatrach kolonialnych, ostatnia upadła Niemiecka Afryka Wschodnia, której siłami dowodził gen.Paul von Lettow-Vorbeck.
KOLONIE NIEMIECKIE(DEUTSCHE SCHUTZGEBIETE)
1. AUSTRALIA I OCEANIA
-Niemiecka nowa gwinea(Zdobyta przez Otta Finscha)
> Ziemia Cesarza Wilhelma
> Archipelag Bismarcka
> Wyspa Bougainville
> Wyspy Salomona (1885-1899)
> Mariany (1899–1919)
>Wyspy Marshalla (1885–1919)
> Palau (1899–1919)
> Karoliny (1899–1919)
> Nauru (1888–1919)
- Niemieckie Samoa (1899-1919)
2. AZJA
-Kiauczou (1898–1914)
> Qingdao
3. AFRYKA
- Niemiecka Afryka wschodnia(Zdb. przez Carla Petersa)(1885–1919)
- Niemiecka Afryka Południowo-Zachodnia (1884–1918)
- Niemieckie Witu (1885-1890)
- Niemiecki Kamerun(1884-1919)(Zdob. przez Dr.Gustava Nachtigala)
- Togo (1884-1919)
Dalczego nie napisałeś więcej o Schutztruppe? Miały ony zasadniczy wpływ na działania w koloniach a ty napisałeś o nich jedną wzmiankę. Lepiej gdybyś to poprawił.
SCHUTZTRUPPE(Schutz-ochrona, Truppe-oddział) są to niemieckie oddziały kolonialne, które stacjonowały tylko i wyłącznie w koloniach afrykańskich.
1. Niemiecka Afryka Południowo-Zachodnia (Südwestafrika)
2. Niemiecka Afryka Wschodnia (Ostafrika)
3. Togo (Togoland)
4. Kamerun
Schutztruppe przed i w czasie wojny wywierały duży wpływ na ludność i na same kolonie, ich dowódzcy rekrutowali z rdzennej ludności afrykańskiej oddziały, które miały wspomagać
schutztruppe(żołnierze afrykańscy, czyli askari, których było o wiele więcej niż S., cieszyli się powszechnym zaufaniem, chętnie wstępowali do tworzących się oddziałów uwarzając Niemców za "wspaniałych" ludzi. Wywarli oni duż wpływ na działania wojenne, szczególnie w Afryce Wschodniej, gdzie walczyli z wytrwale z dużym poświęceniem)Niemcy budowali linie kolejowe, obozy wojskowe itd. cały czas starając się cywilizować kolonie. Jednak działania te przerwała, wymieniona w pierwszym poście, blokada kolonii, która stała sie jednym z głównych powodów ich upadku. Odizolowane i pozbawione wsparcia kolonie poddawały się entencie(Wielkiej Brytanii, Francji, Belgi)już w pierwszych latach wojny, jedynie Afryka Wschodnia poddała się najpóźniej, już po zakończeniu działań w Europie.
Schutztruppe były nieliczne:W A. Wschodniej ok. 250 Niemców(, a ok.2 500 askari)
W A. Południowo-Zachodniej ok.500 Niemców(ok.1500 askari)
W Kamerunie ok. 200 Niemców(ok. 150 askari)
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach
