Wiek: 57 Dołączył: 20 Sie 2005 Posty: 2730 Skąd: Warszawa
Wysłany: 2007-11-17, 19:34
Podam Ci podstawowe dane z Nowakowskiego i Baczkowskiego:
30 Galicyjski PP (Infanterie Regiment) "Schoedlera" powstał w 1725r., szef honorowy gen.Franciszek Schoedler od 1910; święto pułkowe3 luty, Owerselk (wg Baczkowskiego-Oberselk) 1864; wyłogi błekitnoszare, guziki żółte; Okręg Korpusu XI Lwów, dyslokacja S, I, II, III Lwów, IV Nevesinje, przydział operacyjny Korpus XI, XVI, Dyw. 60 3 G; procent Polaków 31% inne: Lwowskie Dzieci, 59% Rusini.
dane wg Baczkowskiego (deklarowany język polski i ukraiński)
30 PP - 1895 P-37%,U-45%
1900 P-38%, U-46%
1905 P-39%, U-53%
1910 P-29%, U-60%
1914 P-31%, U-59%
Wiek: 57 Dołączył: 20 Sie 2005 Posty: 2730 Skąd: Warszawa
Wysłany: 2007-11-18, 19:38
Dodatkowo kilka informacji z Rydla "W służbie cesarza i króla"
Wg Rydla "Za najstarszą jednostkę w pełni galicyjską uznać możnabłoby 30 pułk piechoty, Ten powstały w 1725 roku pułk otrzymywał pozcątkowo uzupełnienia z Niderlandów austriackich,w 1802 roku cała jego baza rekrutacyjna przeniesiona została do Lwowa i pozostała tam bez zmian do 1918 roku."
W pułku służyli:
Juliusz Fryderyk Albinowski (od 1904 generał audytor)- od 30 września 1877 jako jednoroczny ochotnik, w tym pułku uzyskał stopień porucznika rezerwy.
Antoni Ritter von Dylewski - rozpoczął służbę 1 września 1857 jako podporucznik, na terenie Siedmiogrodu, gdzie wówczas przebywał pułk.Ukończył Akademię Inżynieryjną. W 1859r. awansował we Włoszech na nadporucznika. W 1862 był nauczycielem w pułkowej szkole kadetów we Lwowie, w następnym roku dowodził pododdziałem pionierów. W 1864 walczył z pułkiem w Danii. WE 1866 awans na kapitana. W kamapanii nie brał udziału, pracował w Dowództwie Generalnym we Lwowie. Od 1867 w Debreczynie, gdzie wykładał w brygadowej szkole oficerskiej, rozpoczął naukę w Szkole Wojennej. Od 1 maja 1888 awans na pułkownika i w 1893 objął dowództwo 30 pp. Na stanowisku pozostał do XII 1893. Awans na genera majora w maju 1897r.
Eberhard Manowarda Edler von Jana (od VI 1898 krajowy komendant żandarmerii w Galicji, tytularny generał major)- wstąpił do pułku ochotniczo 30 maja 1866 jako kadet, walczył na wojnie z Prusami, w bitwie pod Podolem dostał się do niewoli. 30 maja 1870 awans na porucznika. Do 1873 służba kompanijna w 30 pp.
Franciszek Niżałkowski (od VII 194 prezes Najwyższego Sądu Obrony Krajowej, generał audytor)- służbę wojskową rozpoczął 9 stycznia 1879 jako jednoroczny ochotnik, w XII 1880 otrzymał stopień porucznika rezerwy.
Franciszek Józef von Stiller (od 1917 generał major) - od stycznia 1876 rozpoczął służbę w 30 pp, pozostał w nim do 1895. Od 1879 po ukończeniu szkoły kadeckiej porucznik, nadporucznik (1881) oraz kapitan drugiej klasy (1893); wielokrotny adiutant batalionu i pułku, tymczasowy dowódca kompanii.
Józef Michał Witoszyński Edler von Dobrawola (od 195 tytularny generał major) - od 27.X.1875 rozpoczął służbę w 30 pp, po ukończeniu szkoły kadetów od XI.1876 mainowany porucznikiem. W 1887 powierzono mu tymczasowe dowództwo kompanii. W 1888 przeszedł do 63 batalionu piechoty Landwehry we Lwowie.
Drodzy Forumowicze!
Chciałbym dzisiaj co nieco uzupełnić odnośnie tego, co napisaliście o interesującym Was pułku, a myślę, że jest o czym pisać. Nie jest moim zamiarem ukazanie pełnego szlaku bojowego jednostki czy przedstawienie sylwetek wszystkich co bardziej sławnych jego oficerów. Myślę jednak, iż garść informacji się Wam należy. Otóż pierwszym konfliktem, w jakim regiment ów wziął udział, była tzw. wojna o sukcesję polską. Z pojęciem Polska i Polacy dzieje 30 regimentu są nierozerwalnie związane, a to z powodu tego, iż jego żołnierze (nie rzadko Polacy) nie raz mieli krzyżować swą broń z przeciwnikiem walczącym pod polskimi sztandarami. Przykłady? Proszę bardzo: uczestnictwo w kampanii wymierzonej w Księstwo Warszawskie (rok 1809), interwencja w Wolnym Mieście Krakowie (rok 1836; z tej okazji dowódcę regimentu, płka Josepha Maltera, uhonorowano Orderem Leopolda), udział w tłumieniu powstania krakowskiego ze szczególnym uwzględnieniem bitwy pod Gdowem (rok 1846) i wydarzeń rewolucyjnych we Lwowie (rok 1848). Potem była oczywiście wojna duńska i stoczona 3 lutego 1864 roku bitwa pod Ober-Selk (współczesna wydarzeniom niemiecka pisownia), gdzie chłopcy z 30 stanowili połowę tzw. Żelaznej Brygady, dowodzonej przez gen. Leopolda Gondrecourta. Galicjanie wyróżnili się w tym starciu swym męstwem i wysokimi stratami (najwyższym rangą ich oficerem, jaki poległ w boju, był mjr Ludwig Stampfer). Na pamiątkę tamtej walki ustanowiono właśnie święto pułkowe regimentu będącego zbiorowym bohaterem niniejszego tematu (wśród odznaczonych za kampanię znalazł się kapelan pułku, ks. Jan Guszkiewicz). Nie wiem, czy inna nazwa pola bitewnego, na jaką powołał się Art, wynika z różnego nazewnictwa starcia z dnia 3 lutego, czy po prostu w tym drugim mianie w jedną całość zlały się imiona dwóch batalii – Ober-Selk i Oeversee. Druga z nich to bitwa stoczona trzy dni później i stanowi ona najsłynniejszy bój Austriaków w wojnie roku 1864 (zyskało owo starcie wodzowi Rakuszan, feldmarszałkowi-porucznikowi Ludwigowi von Gablenzowi, najwyższe odznaczenia z Krzyżem Komandorskim Orderu Marii Teresy i pruskim Orderem Pour le Mérit na czele). Dwa lata później chłopcy z trzydziestki wchodzili w skład I korpusu cesarskiego, komenderowanego przez dawnego ich brygadiera, czyli Leopolda Gondrecourta (początkowo przez Eduarda Clam-Gallasa, ale pierwsze niepowodzenia wojenne usunęły go ze stanowiska). Dowództwo nad Żelazną Brygadą sprawował teraz gen. Ferdinand Poschacher. Korpus, brygada i sam pułk nr 30 to jednostki, które złożyły pod Sadową największą daninę krwi. W ciągu niespełna godziny w walce padło 279 oficerów i 10227 podoficerów i żołnierzy podległych Gondrecourtowi, który sam przyznał, iż historia wojen nie zna drugiej podobnej hekatomby w tak krótkim czasie. Poschacher, prowadzący swych ludzi do szaleńczego ataku, znalazł śmierć na polu bitwy, a jego ciało małżonka generała zidentyfikowała jedynie po medalionie zawieszonym na szyi ofiary (pośmiertnie pana Ferdinanda odznaczono Krzyżem Rycerskim Orderu Leopolda). Dający przykład odwagi oficerowie pułku nr 30 zaścielili pobojowisko, a wśród poległych znalazł się nawet dowódca regimentu, płk Franz Bergou (pośmiertnie Orderem Żelaznej Korony uhonorowano ppłka Heinricha Dickinsona).
Myślę, że warto wspomnieć jeszcze na koniec paru dowódców regimentu, jacy dotąd wymieniani nie byli. Otóż ciekawostką niech będzie, iż w latach 1829-34 komendantem 30 galicyjskiego pułku piechoty okazał się sławny potem pacyfikator z czasów Wiosny Ludów, czyli Julius von Haynau, zwany „hieną z Brescii” (nie tylko Włosi, ale i Węgrzy źle go zapamiętali). Godzi się podać też nazwiska Polaków dowodzących regimentem, opisanych u Jana Rydla („W służbie cesarza i króla”), a przez Arta nie podanych. Mam na myśli dwa nazwiska: Stanisława Ocetkiewicza (1893/4-9 i Juliana Krynickiego (1876-1878). O zasługach wojennych Krynickiego znajdziecie także coś w języku angielskim (front italski roku 1866):
http://www.austro-hungarian-army.co.uk/biog/montluisant.html
Wiek: 57 Dołączył: 20 Sie 2005 Posty: 2730 Skąd: Warszawa
Wysłany: 2007-11-29, 20:12
przelatywałem dość szybko, a "30" nie rzuciła mi się w starcze oczy...
uzupełniam:
Julian Ritter von Krynicki - ur. 1829, absolwent Akademii Inżynieryjnej (z wyróżnieniem), w krakowskiej Dyrekcji Inżynieryjnej, od 1859 Sztab Generalnego Kwatermistrza, 1866 odkomenderowany do batalionu strzelców, walczył w Tyrolu, awansowany na majora, przez pół roku szef sztabu 7 Korpusu Armijnego w Wiedniu, po 1871 w 15 pułku piechoty tzw. rezerwowy dowódca pułku w Tarnopolu, 1873 szef sztabu Wojskowego Dowództwa Generalnego we Lwowie do 1876, kiedy awansował na pułkownika i dowódcę 30 pp. 1878- stopień generała majora, 1883 spensjonowany jako tytularny feldmarszałek porucznik, zmarł 1907.
Stanisław Ocetkiewicz von Julienhort - ur. 1835, absolwent wojskowego zakładu wychowawczego (z wyróżnieneim), 1853-1859 podoficer w kompanii szkolnej w Brucku nad Litawą, kształcił się w wojskowym Instytucie Pedagogicznym i Szermierczym w Wiener Neustadt, porucznik od 1859, z 57 pp brał udział w kampanii włoskiej, uczestnik bitwy pod Solferino, z tym samym pułkiem uczestniczył w bitwie pod Koeniggraetz. Od 1884 do 1893 w 15 pp jako pułkownik. Po przejściu do 30 pp dopiero wiosną 1894 objął dowództwo pułku po pułk. Dylewskim. 1898 jako tytularny generał major przeszedł w stan spoczynku. Zmarł w Ołomuńcu w 1916r.
Zastanawiałem się, jak Klimasiewicz zadał pytanie o 30 pp, czy wymieniać kadrę, ale doszedłem do wniosku, że kadra też świadczy o historii i esprit de corpse jednostki... Są to jednak tylko oficerowie, którzy osiągnęli wysokie stopnie w armii A-W.
Po dokładnym sprawdzeniu i mojemu zdziwieniu okazało się, że przynależność organizacyjna i szlak bojowy w czasie Wielkiej Wojny dla 30 IR (Galicyjski Pułk Piechoty” Lwowskie Dzieci” są prawie identyczne do tego jakie opisałem w innym poście dla 80 IR (Galicyjski Pułk Piechoty ze Złoczowa).
30 IR (I,II,III Baony, ):
08.1914 – 23.01.1915., w składzie 60 IBrig. (3 Baony), 30 ID (dow. J.Kaiser)., XI Korpus, 3 Armia, dow. v. Brudermann.
23.01. – 19.02.1915, XI Korpus, 4 Armia, Arc. E.J. Ferdynanda.
19.02. 1915r do 8.05.1915 pułk ten w składzie 60 IBrig, 30 ID należał do Kps. Marschalla w
Armijnej Grupie (Agp) Pflanzera Baltina.
8.5.1915– 1.09.1915., w składzie 60 IBrig. (3 Baony ),106 Lst ID.(dow. Czapp następny Kletter), IX Korpus, 4 Armia Arc. E.J. Ferdynanda.
15.09.1915 - 27.05.1916., jak zwykle 60 IBrig. (3 Baony), 58 ID,(dow. E. Freih Zeidler v. Gorz), XVI Korpus, 5 Armia, (R. Ritt v. Gruber, L. Greiner).
27.05.1916. – 12.06.1916., 60 IBrig. (3 Baony), 9 ID. (dow. A. Edl. v. Schenk), XVI Korpus, 5 Armia.
12.06.1916. - 1.08.1916., 60 IBrig. (3 Baony), 9 ID., XX Korpus, 11 Armia.
1.08. 1916. – 5.06.1917., 60 IBrig. ( 3 Baony), 9 ID., 5 Armia.
5.06.1917. – 24.10.1917., 60 IBrig.,( 3 Baony), 9 ID., XXIII Korpus, ISA ( IsonzoArmee), Gp. Gołogarski.
24.10.1917.- 15.06.1918., 60 IBrig.,(2 Baony), 9 ID., II Korpus, 6 Armia.
15.06.1918.- 15.10.1918., 18 IBrig.,(3 Baony), 9 ID., II Korpus, 6 Armia.
15.10.1918., - 4.11. 1918., 18 IBrig., (1 Baon), 9 ID., AOK Belluno-Reserva).
4.11. 1918., - Koniec, 18 IBrig., 9 ID., XI Korpus, przeniesiony do twierdzy w Peterwardein.
30 IR (osobno wydzielony IV Baon):
08.1914 – 23.05.1915., w składzie 3 GbBrig. (kolejni dow. H. Pongracz de Szent
– Miklos et Ovar; K. Gerabek; E. Kind; L.Tlaskal; J.Jungl), 50 ID (dow.F.
Kalser)., XVI Korpus, 6 Armia (dow. O. Potiorek, F.Schonburg - Hartenstein).
15.10. 1915., - 12.05.1917., 3 GbBrig., 50 ID., XV Korpus, 5 Armia (dow. L.Ritt
v. Frank i Boroevic ), kolejno 10, 5 Armia.
12.05.1917., - 24.10.1917., 3 GbBrig., 50 ID., XV Korpus, Isa.
24.10.1917. ,- 12.1917., 3 GbBrig., 50 ID., XV Korpus, 14 Armia.
15.06.1918 ( IV Baon IR30 przekształcony w I Baon IR130, 99 IBrig (3 Baony),
50 ID., XV Korpus, 6 Armia.
15.06. 1918 – 24.10.1918., I Baon IR130, 99 IBrig (3 Baony),50 ID., XV Korpus, 6 Armia. (Ariano i Agp Belluno, potem AOK – Reserva Belluno).
Szlak bojowy dla 30 IR (I,II,III Baony) 60/18 IBrig., 30/58/9 ID., 3/4/5/11/5/6/ Armia:
Front Rosyjski:
1. Żółkiew,. 08.1914.
2. Bitwa pod Złoczowem, 26 – 28.08. 1914.
3. Bitwa pod Zgniłą Lipą, 30. 08.1914
4. Wereszyca, 8 – 9.09.1914.
5. Bitwa pod Lwowem, 9 – 11.09.1914.
6. Kampania pod Przemyślem, 18 – 28.10.1914.
7. Bitwa pod Krakowem, 16 – 30.11.
8. Bitwa pod Limanową – Łapanów, 1 – 13.12. 1914.
9. Kampania Biała Dunajec, 21 – 31. 12.1914.
10. (30 ID, Kps. Marschall, Agp. Pflanzer Baltin) Kampania, pod Zaleszczykami w
Galicji Wsch., na Pokuciu, 02. – 05.1915.
11. (30 IR, 106 Lst. ID). Bitwa pod Gorlicami, 2 – 8.05. 1915.,
12. Bitwa pod Jarosławiem, 14 – 20.05.1915.
13. Bitwa pod Przemyślem, 24.05. – 4.06.1915
14. Bitwa pod Mościskami i Lubaczowem, 12. – 15. 06. 1915.
15. Bitwa pod Tomaszowem, 26 – 28. 06.1915.
16. Druga bitwa pod Kraśnikiem, 10.07.1915.
17. Bitwa pod Lublinem, 15.07. – 1,08.1915.
18. Kampania nad Wisłą i Bugiem, 2.08. – 4.08. 1915.
19. Kampania pod Ostrowem, 8 – 11.08.1915.
20. Kierunek Brest Litowsk (Brześć), 12 – 23.08.1915.
21. Transport do Iwangorod ( Dęblin). Koniec, 08.1915.
Front Włoski i Serbski:
22. (30 IR w 58 ID). Trzecia bitwa pod Isonzo (Włochy), 15.10.1915.
23. Czwarta bitwa pod Isonzo, 10.11. – 14.12.1915.
24. 14 – 16.01 i 24 – 25.01. 1916. Kampania pod Oslavija,14 – 16.01 i 24 – 25.01. 1916.
25. Kampania w Tyrolu, 02 – 05.1916
26. (30 IR w 9 ID, 5 Armia ) Bitwa pod Asiago i Arsiero, 27.05. – 16.06.1916.
27. Kolejna bitwa pod Isonzo, 30.06.1916. – 3.07.1916
28. Szósta bitwa pod Isonzo, 4 – 16. 08.1916.
29. Siódma bitwa pod Isonzo, 12.05. – 5.06.1917.
30. Jedenasta bitwa pod Isonzo, 18.08. 13.09.1917
31. Kampania na Hochflache von Bainsizza, 30.09.1917.
32. Dwunasta bitwa pod Isonzo, 24 – 27. 10. 1917.
33. Bitwa pod Tagliamento, 28.10. – 4. 11. 1917
34. Kampania nad rzeką Piave (Włochy), 5 – 10. 11. 1917.
35. Bitwa nad rzeką Piave, 5 – 10. 11. 1917.
36. Kierunek z Włoch na Bałkany do Nranje, 23.09.1918.
37. Kampania w Serbii, 10.1918.
38. Odwrót z Serbii Agp. Belluno, AOK Res.), 10. 11. 1918.
39. Koniec szlaku bojowego w twierdzy w Peterwardein. 11.1918.
Szlak bojowy 30 IR (IV Baon), 3 GbBrig., 50 ID.,kolejno w 6,5,10,5,14 i 6 Armii oraz Agp. Belluno:
Front Serbski:
1. Obrona granicy na Bałkanach, 07.1914.
2. Ofensywa w Czarnogórze, 14 – 17.08. 1914.
3. Kampania w Hercegowinie, 18.08. – 2.09.1914.
4. Bitwa nad Driną, 6.09. – 2.10.1914.
5. Bitwa - Romanja Planina, 18 – 30.10. 1914.
6. Ofensywa – Valjevo, 24.10. – 15.11.1914.
7. Bitwa pod Kolubarą i Ljig, 16 – 28.11. 1914.
8. Odwrót, 29.11. – 15.12. 1914.
Front Włoski:
9. Front pod Isonzo (Włochy), 23 – 27.05.1915.
10. Kampania pod Tolmein, 2 – 4. 06.1915.
11. Druga bitwa pod Isonzo, 18.07. 10.08.1915.
12. Kampania pod Tolmein, 12 - 20. 08. 1915.
13. Kampania – Mrzli Vrh i nad Dolje, 28.08.1915.
14. Kampania nad Dolje, 4 – 5.09.1915.
15. Trzecia bitwa pod Isonzo, 18.10. - 4.11. 1915.
16. Czwarta bitwa pod Isonzo, 10.11 – 14. 12.1915.
17. Bitwa o Mrzli Vrh, 22 – 23. 02.1916
18. Kampania pod Sleme, 18.03.1916.
19. Kampania – Mrzli Vrh i koło Dolje, 04.1916.
20. Jedenasta bitwa pod Isonzo, 18.08. - 23.09.1917.
21. Dwunasta bitwa pod Isonzo, 24 – 27.10.1917
22. Kampania pod Togliamento, 31.10. – 1.11. 1917.
23. Bitwa nad rzeką Piave, 5 - 10.11. 1917.
24. Ariano, 12 - 20.01.1918.
25. Belluno (Reserva AOK), 04.1918.
26. Bitwa w górach na Hochflache der Sieben Gemeinden i Grappagebiet, 15 19.06. 1918.
27. Agp. Belluno i koniec szlaku bojowego, 15 – 24.10. 1918.
Dane wg.
1. Osterreich - Ungarns Letzter - Krieg 1914-1918.
2. John Dixon-Nuttal: " The Austro-Hungarian Army 1914 -1918, For Collectors of Its Postal Items" Easthourne 1990-1993, Great Britain.
3. Andrzej Zaręba " Los piechura w Wielkiej Wojnie w Galicji 1914 -1918. Prace Komisji Historii Wojskowości, Tom IV/I, Małopolska i Podhale w latach Wielkiej Wojny 1914-1918.
4. Tomasz Nowakowski „ Armia Austro – Węgierska”.
"Nie należy dopuścić, by żołnierz miał na sobie cośkolwiek pięknego, co nie byłoby użyteczne i aby miał na sobie cośkolwiek pożytecznego, co by brzydko wyglądało"
Książę de Ligny (3).
Pozdrawiam i zachęcam do rejestracji w Serwisie (www.fahnen.republika.pl ).
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach
i Juliana Krynickiego (1876-1878). O zasługach wojennych Krynickiego znajdziecie także coś w języku angielskim (front italski roku 1866):
przelatywałem dość szybko, a "30" nie rzuciła mi się w starcze oczy...
