Karol Tschuppik "Maria Teresa" - recenzja biografii
Maria Teresa – jedna z trzech koronowanych głów obarczonych winą za zbrodnię rozbiorów Polski. W historii naszego narodu postać nie wzbudzająca przychylnych emocji za ów fakt, a jednak – osobowość ciekawa i wzbudzająca wielkie zainteresowanie swym życiem i panowaniem.
Karol Tschuppik napisał swą pracę w przededniu „pochłonięcia” osłabionej Austrii przez silne wówczas Prusy. Owa pozycja stała się głośnym głosem austriackiego patrioty, który obnaża politykę Hohenzollernów dążącą do zjednoczenia Niemiec.
Autor barwnie przedstawia schyłek Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu niemieckiego, którym przez wieki władała dynastia habsburska, opisując bardzo interesująco stosunki międzynarodowe XVIII stulecia. Na tle walki o bogaty Śląsk kreśli narodziny konfliktuhabsbursko-hohenzollernowskiego zapoczątkowanego przez Fryderyka II pogwałceniem sankcji pragmatycznej uznanej przez jego ojca.
Habsburskie dostojeństwo katolickie zostało z całą siłą przeciwstawione libertynizmowi „oświeconego króla” luterańskich Prus. Następnie zaś prawość wielkiej potomkini prastarej dynastii panującej przeciw małemu charakterowi zanieczyszczonego niskim pochodzeniem mieszańca. W końcu zaś zorganizowaną kulturę cywilizowanej Austrii, barbarzyńskiemu niewolnictwu ludu nadbałtyckiego. Autor nie zapomniał również, aby przypomnieć czytelnikowi, iż twórca podwalin nowych Niemiec, nie znał nawet języka swojego narodu.
Książka Tschuppika napisana została stylem typowo niemieckim. Autor jest niezwykle drobiazgowy, nie naciąga faktów, ani ich nie fałszuje. Celem jego było jedynie ukazanie łańcuchu wydarzeń i faktów, który ma obrazować czytelnikowi ciągłość przebiegu następującego procesu: przeciw dostojnej dynastii cesarskiej Habsburgów, podniósł swe niewierne ramię luterański książę regionalny. Walczył nieczysto i nierycersko gwałcąc traktaty uważane za świstki papieru – a walką swą zwyciężał…
Analizując fakty Tschuppik wskazuje na proces wypierania Habsburgów z Niemiec na rzecz Hohenzollernów. Pozycja jego miała być ostrzeżeniem dla wszystkich kulturalnych Niemców wobec wydarzeń rozgrywających się wówczas w Europie.
Dlaczego praca miałaby zainteresować polskiego czytelnika? Rozdziały pochłaniać mogą jednak ukazaniem różnych dla nas aspektów.
Przede wszystkim wojna śląska jest przecież walką o prakolebkę Polski, najstarszą dzielnicę piastowską! Poza tym rozbiory, tragiczny upadek szlacheckiego państwa dokonane poprzez pruski nacisk, któremu poddała się również Maria Teresa w imię „równowagi sił”. Józef II jednak był tą postacią, która nie chciała dopuścić do likwidacji Turcji, największego wroga, na którego napierała Rosja. Cenę złożyła Polska, która stanęła w jej obronie – to sens wywodów autora na bliski Polakom temat.
Na koniec niniejszej recenzji należy zaznaczyć, iż plusem pozycji są zamieszczone w pracy zdjęcia. Brakuje jednakże ich spisu, jak i indeksu nazwisk postaci, który jest bardzo pomocny czytając każdą niemal książkę. Nie ma również map, które byłyby bardzo pomocne. Ogólnie jednak pozycja wzbudziła ciepłe uczucia w osobie autora powyższego tekstu. Polecam…
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach
